Kostbare schepselen

Als ik mijn slaaf of slavin ooit hun recht ontzegd heb
wanneer wij van mening verschilden,
wat zal ik dan beginnen als God voor mij oprijst,
en als hij mij ondervraagt – wat kan ik dan antwoorden?
Maakte hij hen in de moederschoot niet net als mij,
vormde een en dezelfde ons niet eender in de moederbuik?
(vers 13-16)

Lieve zussen,

Job is zich aan het verdedigen tegenover zijn vrienden.
Die hebben beweerd dat hij zijn ellende te wijten heeft aan zijn geheime zonden.
Eigen schuld, dikke bult. God heeft een rekening met jou te vereffenen, Job!

Dat roept een fel verzet op in Job.
Hij heeft oprecht geprobeerd te leven zoals God het van hem verwachtte, ook in situaties waarin niemand meekeek.
Over dat laatste zegt Job concrete dingen.
Hij benoemt stiekeme zonden.
Zonden waar geen mens van weet, maar die God niet ontgaan.
Heb ik ooit met verkeerde intenties gekeken naar jonge meisjes? Verstopte ik mij in bedrog en leugens?
Heb ik gegluurd naar mijn buurvrouw?

Bij deze voorbeelden noemt Job ook verborgen sociaal onrecht.
Slaven hadden geen rechten. Ze waren het eigendom van hun heer.
Armen, weduwen en wezen waren gemakkelijk uit te buiten.
Ze konden immers toch geen kant op.

Dit zijn echt geen voorbeelden uit lang vervlogen tijden.
Zulk onrecht is nog steeds springlevend.
Er is nog nooit zoveel slavernij geweest als in onze tijd. 
Wat gaan er veel mensen gebukt onder uitbuiting door arbeid!
Kijk maar naar de kinderen in de derde wereld. 
Vrouwen, die zelfs binnen het huwelijk uitgebuit worden.
Kinderen die zelfs in hun gezin, in de kerk en bij jeugdzorg niet veilig zijn!
Kwetsbare mensen, die klem gezet worden.

Job zet dit schrijnende onrecht in een helder licht. 
In een wereld waarin slaven werden behandeld als vee, waarin weduwen en wezen werden uitgebuit, maakte Job het verschil. 
Hij zegt: Als ik mensen in hun eer aantast, als het mij aan empathie ontbreekt voor de hulpeloze, als ik mijn slaaf of slavin onrechtvaardig behandeld heb –  hoe zal ik dat ooit tegenover God verantwoorden?
Hij is evengoed hún Schepper als de mijne!

Wat een ernstige waarschuwing voor iedereen die zich schuldig maakt aan misbruik en uitbuiting.
Verborgen zonden liggen open en bloot voor Gods ogen. 

En tegelijk is het een troost en bemoediging voor iedereen die hieronder lijdt.
God ziet het wél.

Jobs woorden mogen ons allemaal aan het denken zetten.
Mijn (kwetsbare) naaste is een kostbaar schepsel van God…
Van dezelfde God die mij schiep. 

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Deel je gedachten op Facebook Zussenliefde
Instagram: @zussenliefde.nl

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

  1. Lieve Nelie,
    Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk is om je kinderen weg te zien gaan. Een ver land en een onzekere toekomst. Veel nieuwe dingen, ook voor je kleinkinderen.
    Maar…God is erbij en Hij zal ze leiden. En….wat een heerlijk weten dat ze op Hem vertrouwen en in geloof hun weg mogen gaan
    Dat is voor jou en je familie zo’ n troost, ja, het allerbelangrijkste!
    Veel sterkte en genade!

    1. Gerry, Lies en Anne-Co,
      Bedankt voor jullie reacties en ja Gerry, wij vinden het ook geweldig wat zij gaan doen, maar het verstand zegt soms wat anders dan het moedergevoel he? En ’n reisje is zo geboekt is ook voor iedereen niet het zelfde. M’n man is al 81 jaar. Maar het zal gaan zoals God het wil in Hem blijven we verbonden

  2. Lieve Nelie,
    Bedankt voor je goede woorden! Fijn om te horen dat je er troost uit put.

    Dat is niet niks! Het doel is prachtig, maar het doet toch pijn om afscheid te nemen van je/jullie zoon en zijn gezin. Weer zo’n opgave van loslaten en overgeven in de handen van Vader.

    Ja, ik zal voor jullie bidden dat de vrede van God in jullie harten zal neerdalen èn dat jullie zoon en zijn gezin er zegenrijk en dienend kunnen werken.

  3. Ik hou van Job!
    Toen onze zoon verongelukte ben ik bij Job op de puinhopen van zijn leven gaan zitten, hem gevraagd een arm om mij heen te slaan, omdat hij als geen ander wist wat verlies van je kind doet met je.

    Omgekeerd heb ik naar hem geluisterd en zo nodig een potscherf gepakt om de jeuk en de pijn aan zijn schurftige lijf wat te verlichten.
    Wat voel ik me vertrouwd met Job. Zijn -bewezen- rechtvaardigheid was aangenaam voor God en geweldig voor de mensen die hij gekocht had en voor hem werkten.

    Niks op hem aan te merken en dat wist satan ook…
    Evenwel, zijn vrienden niet!

    Job heeft mij zo goed gedaan. Ik heb de brief die ik aan hem geschreven heb, voorgelezen in de kerk, toen ik na het sterven van onze zoon de dienst weer bijwoonde.

    En de mensen? Ze bleven stil; zoals Jobs vrienden dat eerst ook deden……hadden ze hun mond maar niet open gedaan. Hadden ze z’n lijden maar wat verzacht. Potscherven genoeg!

    Job werd zwaar op de proef gesteld, en wij hebben er ook mee te maken. Maar toen Job ontdekte hoe groot Zijn God was; werd Job klein en sprak;
    ‘Slechts van horen zeggen had ik van U vernomen, maar nu heeft mijn oog U aanschouwd.

    We kunnen de bijbel van kaft tot kaft kennen, zonder dat we onze God werkelijk zien zoals hij is. Vol liefde voor zijn kinderen…..Hij is een God vol liefde en genade. Neem en eet deze woorden, opdat ze jullie hart en lichaam, maar bovenal jullie geloof sterker zullen maken (ik merk dat ik ook tegen mezelf ‘oreek’)

    En dat allemaal n.av. jou mooie verdenking Grace!
    Veel liefs voor al mijn zussen!

    1. O Lies, wat kun jij je gevoelens toch goed onder woorden brengen!!!! Daar put ik troost uit, nu onze zoon gisteren met z’n gezin- vrouw en 3 kinderen- naar Canada is geémigreerd., Zij gaan daar in de zending onder First Nations- Indianen-werken. Heel mooi, maar toch! Bidden jullie voor ons?

    2. Lies ,
      Wat kun jij dat goed,
      alles beschrijven en in de juiste volgorde weergeven.
      Daar heb ik grote bewondering voor.
      En zo mooi aansluitend op Grace
      Ook ik zou willen ,dat ik het zou kunnen
      maar daarin schieten woorden mij te kort.
      Als ik het zie staan dan denk ik Ja heel mooi en zuiver.
      Heel lief dat jij het delen wilde met ons.
      En heel veel sterkte gewenst,
      met wat jij allemaal hebt meegemaakt.
      Een dikke knuffel van mij.

    3. Nelie,
      Ik lees nu net dat jouw zoon met zijn gezin
      vrouw en 3 kinderen naar Canada vertrokken zijn.
      Maar dat ze daar in de zending gaan werken
      is toch het mooiste wat je als ouders kan over komen..
      Natuurlijk het is niet naast de deur,maar een reisje is zo geboekt toch,
      ook weer eens iets anders,
      en vaak blijf je dan ook langer als dat ze dicht bij wonen.
      Maar ik begrijp dat het gevoel twee kanten heeft .
      Het zal een plaatsje moeten krijgen in jullie leven.
      Heel veel liefs van deze kant,en een knuffel.🙏

  4. Deze overdenking,
    is echt om er eens goed over na te denken.
    Dank je wel Grace,voor deze zo duidelijk
    neergeschreven overdenking.
    Onze God en Vader ontgaat niets
    AMEN

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *