Vergeven

Toen kwam Petrus naar Hem toe en zei: Heere, hoeveel keer zal mijn broeder tegen mij zondigen en ik hem vergeven? Tot zevenmaal toe? Jezus zei tegen hem: Ik zeg u: niet tot zevenmaal, maar tot zeventig maal zevenmaal.

Lieve zussen,

De Here Jezus is er duidelijk over: we moeten vergevingsgezind zijn. Dat hoort bij het leven in Gods koninkrijk.
Maar tot hoever moet je geduld gaan? vraagt Petrus. Mag je er ook een keertje klaar mee zijn?
En er kunnen toch dingen gebeuren die onvergeeflijk zijn?

Je moet je naaste zeventig maal zevenmaal vergeven, zegt Jezus.
Dat betekent: altijd!
Jezus vertelt het verhaal van een koning die zijn dienaar een onbetaalbare schuld kwijtscheldt.
Maar de dienaar wil vervolgens zijn collega, die een kleine schuld bij hém heeft, niets kwijtschelden.
Dát is pas onvergeeflijk!
De schuld die je naaste bij jou heeft, is altijd vele malen kleiner dan de schuld die jij bij God hebt.

Misschien denk je nu: Dat kan ik niet. Nooit! De erge dingen die mij aangedaan zijn… moet ik die altijd vergeven?
Ook als het gaat om schade die niet weer hersteld kan worden?
Dat kan God toch niet van mij vragen?

Toen ik met een paar ‘zussen’ over dit onderwerp praatte, ontdekten we dat vergeven iets heel persoonlijks kan zijn.
Iets tussen God en jou.
Het is het besluit om je niet te laten leiden door wrok en bitterheid, maar aan God te geven wat zo moeilijk te verteren is.
Je legt je onmacht, je boosheid en teleurstelling in zijn handen.
Je laat het los, omdat je erop vertrouwt dat God het recht zal zetten.
Dan is vergeving mogelijk, zelfs als degene die jou iets heeft misdaan het niet heeft goedgemaakt.
God zal de last van onrecht en bitterheid van je schouders nemen.
Zodat je rust kunt vinden in zijn nabijheid.

Hoe vaak?
Altijd!

Gebed: Vader, help mij om me niet te laten leiden door wrok. Ik mag aan U geven wat mij vastzet en verbittert. Leer mij te vertrouwen op uw liefde en rechtvaardigheid. Amen.

Liefs van Grace

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

  1. Altijd anderen vergeven? Nee, niet wanneer de ander doorgaat met jou schade toebrengen en geen spijt heeft. Boosheid en afkeer is dan geen verkeerd gevoel, maar beschermt je juist uit te buurt te blijven bij mensen die niet goed voor je zijn. Mijn ervaring is dat boosheid en verdriet blijft, wanneer je dan toch jezelf forceert tot vergeven. En het rust geeft wanneer je juist afstand bewaart. Vergeven gaat vanzelf als de ander rekening met je houdt, spijt heeft en verandert in zijn of haar gedrag naar jou toe.

  2. Heel veel sterkte zussen,met alles wat jullie bezig houd.🙏.

    Ik mocht gisteren 74 jaar worden ,en daar doen cadeautjes aan mee,onze dochters vragen dan of je nog wensjes hebt,deze keer vertelde ik dat ik mij graag liet verrassen.
    En dat werd ik.
    Elke keer als ik het boekje zie staan,
    Gelukkig,ben je.
    Genade in de woorden van Jezus.
    Van Grace Zussenliefde.nl
    Dan denk ik dat moet ik toch eens bestellen.
    Ja jullie raden het al,het boekje kreeg ik van mijn dochter,en ze kon aan mij zien dat het mij echt verrasten..
    Ik ben er blij mee.
    Zo maar even een korte mededeling,na dat ik een fijne
    Verjaardag heb gehad.
    Groetjes van jullie zus uit Voorthuizen.

    1. Fijn Gerry dat je een een mooie en fijne verjaardag hebt gehad met mooie kadootjes, nu nog nagenieten. Liefs Riek

    2. van hharte gefeliciteerd gerry met je 74 verjaardag ik ben 75 geworden 26mei en ik woon in putten van je zus wil

  3. ‘Vergeving is de deur van het slot halen om iemand te bevrijden en je dan realiseren dat jij de gevangene was.’
    Max Lucado

    Waar ik heel veel aan heb gehad. Sterkte gewenst voor allen die het nodig hebben met name wat betreft dit moeilijke onderwerp…VRIJHEID GEWENST…

  4. Nou lieve zussen, er komt vandaag een boel los en het grijpt me wel aan. Wat ben ik blij met jullie lieve reacties en wat ben ik dankbaar voor Grace met zussenliefde en al deze lieve zussen. Ook al ken ik jullie niet, jullie zijn allemaal zo waardevol! Wat is het heerlijk om zo deze moeilijke dingen te mogen en durven delen zonder je te hoeven schamen en zussen te hebben die je (deels) begrijpen!
    Dank U wel God, dit geeft ook een stuk verwerking en ook aanvaarding.
    We mogen er allemaal zij. Wat zijn, als Uw geliefde kinderen. Wat zijn we rijk! Wilt U ons allemaal geven wat we nodig hebben, ieder op onze eigen weg, maar samen op weg naar Uw koninkrijk.
    Dank jullie wel zussen!

  5. Ik vind het zo moeilijk dingen los te laten. Voel soms heel veel bitterheid. Ik krijg ook een afkeer van het woord los laten. Ik wil het wel. Maar het lukt niet goed. Maar God zegt ook: richt je op het goede. Ik merk dat ik vaak gericht ben op het negatieve en mezelf en de ander veroordeel.

    En we mogen ons zelf en de ander vergeven in Zijn naam. We hoeven het niet in eigen kracht te doen.

    Ook het woord vertrouwen vind ik heel moeilijk. Omdat ik vaak vast zit in mijn twijfels en zorgen.

    Heer wilt u ons helpen om op het goede gericht te zijn en u dankbaar te zijn.

    Ik dank u voor deze nieuwe dag.

    Wilt u bij alle zussen en broers zijn die pijn en verdriet hebben? Wilt u hen helpen anderen en zichzelf te vergeven? Ik bid U, wilt u hen uw rust geven. En helpen te richten op het goede

    Het geknakte riet verbreekt Hij niet.

    Een goede dag gewenst allemaal!

  6. Wat een reacties op deze overdenking, En wat een genade dat God álles weet en ons kent zoals we zijn.Nog even over mijn moeder, de laatste jaren van haar leven had ik medelijden met haar,ik hoorde via familie hoe haar jeugd geweest was,ook zij is vroeger misbruikt geweest, en er is veel gebeurt tijdens de oorlog wat niet goed was. Dat geeft natuurlijk haar niet het recht om te doen wat ze heeft gedaan, maar ze heeft een triest en moeilijk leven gehad. Vlak voor haar overlijden is zij tot geloof gekomen en heb ik haar vergeven gevraagd ik heb maar niet gevraagd of ze van mij hield tóch nog bang voor weer een afwijzing. Maar ze wist dat Jezus van haar hield en voor haar gestorven was. Wie ben ik dan om haar nog te veroordelen. Straks zie ik míjn moeder weer terug en zal alles goed zijn. En dat alles door hét offer van onze Vader.

  7. Ik ben mijn man ontrouw geweest..heb het opgebiecht en mijn spijt betuigd, maar kon hierin niet helemaal eerlijk zijn.
    Niet alles vertellen …Zo pijnlijk…
    Nu moeite mezelf te vergeven.
    Voel me heel erg schuldig dat ik hem zo’n verdriet gedaan heb..
    Zal God me vergeven?

    1. Als je het aan God beleden hebt is het vergeven Anne. ‘k Denk dat je het op deze manier goed hebt gedaan. En nu jezelf vergeven iedere keer weer als de aanklager je weer aan klacht! Jezus zei tegen de overspelige vrouw; Ga heen en zondig niet weer.! Maar vergeten doe je zoiets nooit weer. Maar de ZEKERHEID dat het vergeven is, maakt je sterk om door te gaan. Geef je man maar heel veel liefde.

    2. Wat moedig Anne dat je het hebt opgebiecht en het ook hier durft te vertellen. Ik sluit me bij de reactie van Nelie aan. En geef ook je man de tijd en rust om dit te verwerken en je weer opnieuw te leren vertrouwen. Sterkte hoor, ik zal voor jullie samen bidden!

    3. Ja,Anne
      God heeft je vergeven, Jezus is óók daarvoor naar het kruis gegaan.
      Met de hulp van Hem mag en kan je je zelf ook vergeven , elke keer weer als het schuldgevoel terug komt. De duivel probeert je telkens weer aan het verleden te herinneren, herinnert jij hem maar aan zijn toekomst. Zoals Nelie schreef geef je man veel liefde maar hou ook van jezelf.
      Veel liefs en een knuffel,

  8. Goedemorgen zussen,
    Het is zeker een moeilijk onderwerp zoals Roelie al zei vergeven is een werkwoord, het werd ontkend en jij met je Jezus. Het eerste wat ik leerde bij de therapie was HET IS NIET JOU SCHULD op een gegeven moment dacht ik dat ik gek was, er kwam steeds meer rottigheid naar boven. Ik wou wel vergeven maar ik kon het niet. Het heeft twee en een half jaar geduurd voordat ik het kon en elke keer weer als mijn moeder mij niet zag staan moest ik het weer doen .Mijn vader was in die tijd al overleden en heb dat aan de Heer over gelaten en kon het loslaten. De misbruik was voor mij het ergste omdat mijn moeder mij vasthield terwijl mijn vader van alles deed.De pijn is er uit dank zij Jezus hulp, maar de littekens blijven net zoals Andrie schreef je voelt je dan weer schuldig omdat je geen aanraking kan verdragen. Ik heb een man die dat wel wat begrijpt en weet dat je er niets aan kan doen. Maar hier heb ik het meest verdriet van. Ik ben juist hiervoor pastorale cursussen gaan volgen om anderen er mee te helpen. Gelukkig kan God mij zo gebruiken in Zijn koninkrijk. Ik heb mijn verhaal opgeschreven en in een scriptie verwerkt zodat anderen kunnen leren hoe mensen lijden onder misbruik, mishandeling en verwaarlozing. Het is een triest verhaal zussen maar ik heb wel geleerd om te weten dat God mij kent zoals ik ben en ik een koninklijk kind ben. Een gezegende dag allemaal.

    1. Lieve Riek maar ook andere zussen wat raakt mij dit ik merk dat ik plaatsvervangend boos word als ik jouw geschiedenis lees Riek
      Hoe kun je dit verwerken als je geen Hemelse Vader hebt, kent.
      En weet dat wij alles bij Hem neer mogen leggen.

      Wat een genade dat je mag weten dat je een koninklijk kind bent door de Vader bemint zonder Hem zou dit niet lukken.

      Ik sluit mij aan bij jouw gebed Grace, laat mij niet leiden door wrok.

    2. Heel veel sterkte voor jou gewenst. De littekens zullen blijven. Maar vervagen ook. Als je God toestaat dit te doen.. Ik spreek uit ervaring. Niet lichamelijk misbruikt, maar geestelijk. Het is een lange weg die je gaan moet. Mensen zullen je laten vallen, omdat ze jou verdriet niet begrijpen of willen begrijpen. Maar je hoeft dit nooit alleen te doen. God zal jou nooit verlaten. Hij zal je sterken. Tien stappen naar beneden, is weer 20 omhoog. Met zijn hulp, want alleen zijn, en kunnen wij niets.

    3. Goede middag Riek en alle zussen.Riek ik kan met je meevoelen,aleen bij mij toen ,waren mijn ouders te druk bezig met zich zelf,zodat deze familid zijn gang kon gaan,eten en kleren waren er wel,maar liefde voelde je niet,kreeg nooit ,een knuffel van mijn ouders ,.Ik ben het nooit kwijt geraakt,heb moeite met loslaten,ik heb het ,met aanraken ,nog veel exstremer dan jij en Andrie.Soms gaat het een tijdje goed,maar dan komt alles weer naar boven,Maar met Gods hulp ga ik verder .lieve Groetjes

    4. Ik raad je aan het boek; JE DOET ER TOE te lezen De schrijfster is LIZ BERGHUIS te bestellen bij BOL.com. Zij is ook misbruikt in haar jeugd. Liz is ’n gelovige vrouw die ook al heel veel in haar leven heeft mee gemaakt. Maar ’n blije christenvrouw is. Zij geeft ook lezingen in het land.

  9. Zeker een heel moeilijk bijbelgedeelte, Corrie ten Boom zegt, in de zee gooien en verboden te vissen. !!!!! Wat een enorme worsteling is dat, soms lukt het en ook tijden niet.
    Ik weet in ieder geval dat ik dat niet zonder God kan het heeft mij heel erg geholpen om dag aan dag te zeggen, U komt de wraak toe Heer en als het me lukte de personen te zegenen.

    Lieve zussen die met misbruik te maken hebben gehad ik bid jullie toe dat je het met hulp van bij onze Hemelse Vader kwijt kan en bij Hem kan laten.

  10. Het lijkt of God iets onmogelijks vraagt maar Hij zegt ’t juist uit liefde. Omdat Hij ’t beste met ons voor heeft. De Here Jezus wil onze pijn dragen. En geeft ons in ruil daarvoor vrijheid.

  11. Erg heftig. Graag wil je vergeven maar zoals Andrie en Roelie ook al aangeven. Vergeven is loslaten omdat je als mens niet altijd kunt vergeven maar bij God neerleggen kan wel. Ook al heeft dat een tijd van verwerking nodig, hulp door psycholoog en andere hulpverleners. Jaren lang en misschien altijd?
    Toch: het is tijd om los te laten. Hoe moeilijk ook.
    Eens zullen we allemaal onze verantwoording af moeten leggen.
    En nu? God wijs mij Uw weg die ik moet gaan en Hij zal me helpen daar ben ik van overtuigd.

  12. Een heftige overdenking vandaag Grace, als je , zoals ik met misbruik te maken hebt gehad. Onder begeleiding van professionele hulp de dader er uiteindelijk mee geconfronteerd. Heel moeilijk, maar heel waardevol voor mijzelf. Hij gaf wel toe naar mij, maar niet naar de omgeving… wat intens verdrietig is dat, het tast jouw eigen geloofwaardigheid aan. Want wie spreekt dan de waarheid?
    Toch een weg verder vinden, blijven geloven in jezelf. Het bij God neerleggen geeft dan veel rust. Verbitterd ben ik niet, maar het echt vergeven is me nog niet gelukt. Inderdaad een hele zware en moeilijke weg, want je raakt het ook nooit meer kwijt. Het is er altijd op de achtergrond in je huwelijk, in lichamelijk contact, ook naar je kinderen. Het blijft lastig jezelf helemaal te geven, open te stellen.
    Een kwestie van vertrouwen, vertrouwen dat erg is beschadigd. Daar gaan jaren overheen. Het geeft mij altijd rust dat God Zelf weet wat er echt is gebeurd. En bij Hem ben ik echt veilig.
    Sterkte lieve zussen, als mijn verhaal herkenbaar voor je is . Leg je pijn bij God neer, Hij kan troosten zoals niemand op aarde kan!

    1. Goedemiddag Andrie, Grace een confronteerende overdenking,derze dag,Andrie ik begrijp je heel,heel goed.Gedane zaken nemen geen in keer.Of je wilt of niet het komt toch naar boven,Deze persoon laat je geloven dat jij de schuldige bent,terwijl je nog een kind bent,maar inderdaad Andrie God weet precies wat er gebeurd is .Vergetende de geen ,achter mij licht,en uitstrijkende wat voor mij licht jaag ik naar het doel was mijn bijbel tekt toen,ik God ging zoeken.God zegen jou .Lieve Groetjes

  13. Ik heb geleerd, en die weg ga ik ook, dat het vergeven, en doorleven is.
    Soms, vaak, meestal, hebben we er wel terdege een goede hulpverlener, of therapeute bij nodig, die in ieder geval, mij helpt om bij en door mijn blokkades heen te komen.
    Vergeven is een werkwoord. Doorleven van pijn en onrecht ook.
    En dat kan in veel gevallen, een lange weg zijn.
    Ik wens iedereen die dit leest, hier ook heel veel sterkte mee.
    En ook iedereen die ook zo’n lange moeilijke zware weg te gaan hebben. Zonder God, komen we er inderdaad helemaal niet door.

    Liefs en groetjes,
    Roelie.

    1. Roelie en Anderen,
      Die dit overkomen is,
      Ga naar God en Hij zal met jullie zijn.
      Wat velen zeggen,de wond geneest wel,maar het litteken blijft .
      Onze gebeden voor genezing en vergeving is met jullie🙏 Amen

    2. Goedemiddag Roelie,Je verwoordt het.Inderdaad ,doorleven van pijn en onrecht,dat kan een lange weg zijn.Maar Inderdaad Roelie,zonder God komen we niet helemaal door.God zegen .Lieve Groetjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *