Toevlucht

Wees mij tot een rots om daarin te wonen,
om voortdurend daarin te gaan.
U hebt bevel gegeven om mij te verlossen,
want U bent mijn rots en mijn burcht!
(vers 3)

Lieve zussen,

Heb je wel eens het gevoel dat je voortdurend op de vlucht bent?
Op de vlucht voor de werkelijkheid?
Misschien doe je het zelfs onbewust!
Het is een manier van overleven geworden.
De tijd waarin we leven biedt ons talloze mogelijkheden om weg te vluchten van de werkelijkheid.
Het kan zelfs terwijl je thuis op de bank zit… met je neus op een schermpje.

Vluchten…
Je stort je op je werk, omdat je de leegte bij je thuis niet kunt verdragen.
Je vlucht in allerlei activiteiten, om niet te hoeven stilstaan bij je verdriet.
Je vlucht in slapen, omdat je je geen raad weet met jezelf nadat je levensdoel is weggevallen.
Je vlucht in het gebruik van alcohol om alles te kunnen vergeten.
Ik las laatst in een artikel dat veel jongeren wegvluchten in het spelen van games.
Zo vermijden ze het échte leven. De wereld waarin ze worstelen met hun zelfbeeld, met slechte resultaten en prestatiedruk.

De werkelijkheid kan zo hard zijn dat je die niet onder ogen dúrft te zien.
Je wilt maar één ding: ontsnappen.
Maar uiteindelijk helpt het niets.
Het maakt je vaak nog eenzamer,
De werkelijkheid zal je een keer inhalen.

Lieve zus, misschien ben jij op de vlucht.
Voor jezelf, voor je verleden, voor je pijn.
Misschien besef je nu ineens, al lezend, dat je inderdaad voortdurend wegloopt voor jezelf.
In plaats van weg te vluchten, mag je mét de realiteit naar God gaan.
Tegen Hem mag je zeggen: ‘Heer, het leven is niet wat ik ervan verwacht had. Eigenlijk is het één grote teleurstelling.’
Samen met Hem mag je de werkelijkheid onder ogen zien.
Want God is erbij.
Ook als de realiteit bijna niet te verteren is.

God wil je tóevlucht zijn.
De Toevlucht waar je genezing en rust mag vinden.

Gebed: HEER, ik kom bij U met mijn realiteit. Mijn leven is soms anders dan ik had gehoopt. HEER, help mij om naar U toe te gaan met alles wat mij bezighoudt. U wilt mij troosten en mij helpen om de werkelijkheid te leren aanvaarden. Amen.

Liefs van Grace

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

  1. Wat maakt dit veel los. Heel vaak lees ik Zussenliefde.nl alsof het voor mij is geschreven. Zelf ben ik sinds kort in therapie om te ontdekken wie ik ben. Dan houdt vluchten op en ga ik de werkelijkheid zien. Niet makkelijk, wel bevrijdend.

    1. Ik zit in zelfde schuitje een lied van de band LEV raakte me erg. Dansen in de regen over je verstoppen voor het leven en je geluk zoeken bij de Levende

  2. Lieve Anita/Vlinder,
    De dorens verdwijnen maar de littekens blijven en zullen soms meer of minder schrijnen Jezus gebruikt ze om ons en anderen te helpen al lijkt dat vaak voor ons een schrale troost. Heel veel liefs en Gods genezende kracht toe gebeden. Liefs Riek.

  3. Nog even een vraag, heeft er nog iemand gehoord of het boek van Lies van Boven,al in de verkoop ligt?
    Ik zou het graag horen??

  4. Bedankt Grace voor deze overdenking van deze dag.Ook ik heb,in het verleden voor mijn verleden gevlucht.Toen ik na jaren door een dal ben gegaan ,ben ik God echt gaan zoeken ,en beetje bij bij beetje ,ging het beter.En nu kan ik genieten van de mooie dingen,die op mijn pad komen,net als ieder mens heb je moeilijke momenten ,maar God beloofd dat hij er bij zal zijn,Deze tekst heb ik een periode elke dag hard op uitgesproken.Hij geeft de moede kracht en de machteloze vermeerder,Hij sterkte .Jesaja 40:29 Een Gezegende dag Grace ,alle zussen.lieve Groetjes

  5. Vluchten. Ik heb het jaren gedaan. Vluchten voor voor de sfeer, de spanning, het oppassen voor een uitbarsting, smoezen verzinnen voor de buitenwereld dat alles maar goed gaat. Kinderen die met verdriet de deur uit gingen. Al op jonge leeftijd want dat was veiliger. Zelf volhouden, tenminste proberen, totdat het niet meer wil en je ook de deur uitgaat. Wat was God soms ver weg en dan opeens stuurt Hij een boodschapper en mag je zien dat Hij er is die je lief heeft, zijn vertrouwen in het leven weer geeft, met vallen en opstaan. Vechten om als gewaardeerd mens in het leven te mogen staan als een kind van onze Vader. En ook al heb je nog steeds hulp nodig om te verwerken en weten dat je kinderen hebt die geen contact met je willen, dan is het “Heer leidt U mijn weg en leid mij als Uw kind.

  6. Anita /Vlinder, je hebt gelijk, het is niet altijd alleen maar genieten van kinderen, heel erg als je ze niet mag zien, of een tijd niet hebt gezien. Volgens mij “ken” ik jou ook van Facebook. Je levensverhaal komt me bekend voor. Sterkte hoor!!

    1. Dat zou zo maar kunnen dat mensen mij kennen vind ik niet erg, vluchten blijf ik doen in de hoop bij God uit te komen.
      En niemand hoeft meer te oordelen hoe ik leef, dat ik het anders had gewild nou en of mijn hart bloed mijn tranen zijn een zee maar God weet toch alles heeft mij gemaakt nou ik denk mensen moeten het met of zonder mij doen je raakt er nooit aan gewend maar ik denk wel wil je niet met mij de weg is vrij ik loop nergens meer achteraan ben dr klaar mee ook mijn best te doen nooit meer, dank Grace je hebt de angel gevonden in mij maar die blijft ook zitten de dominee zei laatste doorns in het vlees ze zullen altijd blijven.
      God weet het wie ik ben en graag wil zijn ik heb dit leven dat achter mij ligt nooit zo gewild nooit niet.
      En misschien zeg ik dat over 50 jaar nog wel.

      Sorry maar ik kan mensen bemoedigen zeker maar lees telkens wie ik ben ook bijbels ik wil me heb me nog nooit beter voor gedaan alleen maar TE open TE eerlijk hoor ik en dan heb je het nakijken ik heb vermoedelijk hsp en altijd pijn diep snijdend in mij hoe anderen lijden, en dan nog meer als je weer aan de zijlijn wordt gezet in een hokje zo vaak mee gemaakt nu ik heb een hok waar ik me terug trek vd de wereld en wat mensen vinden en in mijn verleden vroeten das niet bijbels alles komt al naar voren als je weer afgewezen wordt dan ook nog terug kijken ik vlucht liever wel even stilte even niets meer om mij heen geen pijn van anderen het is genoeg geweest nu.
      Praten is vermoeiend en brengt bij mij van alles naar boven de stapel wordt steeds groter, Als mijn kinderen maar bij Jezus uit komen dan ist voor mij goed.

  7. Verschillende verzen van deze psalm stuurde ik op een kaart, voor een zr uit de kerk die in het zh is beland na een val. Bemoedigend!!

  8. Dank Grace voor deze bemoediging wat is het toch een zegen dat wij iedere dag in vrijheid Uw woord mogen lezen Heer en bemoedigd worden.

    Het hielp mij in de zwartste dagen van mijn leven alle teksten op te zoeken met name in de psalmen waar God ons moed geeft ik heb er velen onderstreept soms met dikke markers om ze terug te kunnen vinden. Ik zei dan, ik ervaar het niet maar U zegt het en daar vertrouw ik op. ( dit is geen advies hoor lieve zussen, het gaf mij moed ) we kunnen elkaars verdriet niet voelen we kunnen meeleven en bidden. Veel liefs zussen . 🙏🏼

    1. Soms denken wij Gods nabijheid niet te ervaren. Ik herken dat soms ook. Maar Hij is er gelukkig wel en dat geeft zeker moed Anneke

  9. Wat een bemoediging dat wij bij Hem moge schuilen. Hij is er altijd hoe deze dag ook zal zijn .Hij geeft ons kracht voor elke dag. De kracht die ik ook vandaag weer nodig heb.

  10. Wat ’n geweldige Boodschap! En dan Psalm 73 vers 3; U hebt bevel gegeven mij te verlossen, want U bent m’n burcht en m’n rots!! In die Rots mogen we – ik- schuilen.
    Susan, bedankt voor je laatste reactie van gisteren. Zegen je in Jezus Naam, zie op Hem. We zijn in Vader verbonden.

  11. Het is zo waar Grace wat je schrijft, jaren lang heb ik mijzelf in mijzelf opgesloten om niets meer te voelen en mezelf te beschermen. Als je je muren af gaat breken doet dat pijn en wordt je gekwetst maar God is mijn rots waar ik mag en kan schuilen. En ja, ik vind het leven zwaar en vaak zucht ik dan en zeg”Heer doet U het maar ik weet het niet meer “Gisteren kreeg ik toen “zomaar “een telefoontje van harte gefeliciteerd met iemand die vroeg hoe of het ging, een kadootje van God. Daarvoor is het de moeite waard om te leven.HIJ is daar altijd.
    Allemaal Gods liefde en kracht toe gebeden.

    1. Ach Riek, zo herkenbaar! Ik ‘vlucht’ zo vaak even weg uit huis, omdat ik er effe niet langer tegen kan als mijn man (hij heeft autisme) weer veel van zijn tics heeft, waardoor er voortdurend geluiden en bewegingen zijn. Daar wordt ik soms helemaal gek van, die onrust! Hij kan er zelf niks aan doen, maar soms wordt me dat gewoon teveel.
      Dan ga ik met de hond wandelen en kom tot rust door het met God te bespreken en het bij Hem neer te leggen. Dan is God echt de rots waarop ik bouw, want uit mezelf komt er dan alleen maar boosheid en stress. Heel lastig soms!
      En dan komt het aan op genieten van de kleine dingen. En als je daarop let zijn dat er heel veel…
      Lieve zussen, vertrouw op en schuil ook vandaag weer bij onze Rots.

    1. Wat een bemoediging, dat we nu met al ons vluchten bij God mogen komen en Hij wil er voor ons zijn, daar staat toch ook geschreven in zijn woord, kom tot mij allen die vermoeid en belast zijn en ik zal u rust geven. Wat een Groot God hebben we toch, om daar met al ons vluchten bij Hem te mogen komen. Zussen allemaal een fijne dag toegewenst en dat we versterkt mogen worden in ons geloof 🙏✋

    2. Dit was een mooie dag
      met al jullie verhalen,of ze nu verdrietig,of mede levend zijn, en herkenbaar, of troost gevend.
      Voor ieder met een luisterend oor , die ook in zijn of haar gebeden alles aan onze God verteld,of Hij ons wil helpen wens ik alle vertrouwen en kracht toe ,
      Om dit voor elkaar te blijven doen.
      Vragen wij om hulp van de Heilige Geest.
      Amen🙏

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *