Dorkas

En Petrus stond op en ging met hen mee; en toen hij daar gekomen was, brachten zij hem in de bovenzaal. En alle weduwen stonden bij hem, terwijl zij huilden en de onder- en bovenkleding toonden die Dorkas gemaakt had toen zij nog bij hen was. (vers 39)

Lieve zussen,

Dorkas is een volgelinge van  de Here Jezus.
En dat is te zien in haar leven.
Ze zet zich met hart en ziel in voor haar medemens en heeft een belangrijke plaats in het leven van kwetsbare vrouwen.
Eén van haar kwaliteiten bestaat uit kleding naaien.

Dan sterft Dorkas.
Ze laat een pijnlijke leegte achter en de mensen zijn in diepe rouw.
Ze hebben gehoord dat Petrus in de buurt is en sturen twee mannen om hem te halen.
Huilend laten de weduwen Petrus de tunieken zien die Dorkas nog maar pas gemaakt heeft.
Je herkent het misschien wel: hoe verdrietig kun je zijn als je iets in handen hebt van een dierbare die gestorven is…

Petrus stuurt iedereen weg.
Hij knielt en gaat bidden.
Dan zegt hij: ‘Dorkas, sta op!’
Dorkas opent de ogen en gaat zitten.
Petrus helpt haar opstaan en brengt haar naar de mensen die om haar treuren. Levend!

Een geschiedenis vol herkenning.
Moest jij ook denken aan het dochtertje van Jaïrus die door Jezus uit de dood werd opgewekt?
Wat lijken deze beide gebeurtenissen veel op elkaar!
De glorie van de opgestane Heer straalt in Dorkas’ leven!
Veel mensen komen tot geloof.

Dorkas is voor ons een inspirerend voorbeeld.
Op haar eigen unieke manier gaf ze warmte en aandacht aan haar zussen-in-het-geloof.

Gebed: Dank U Vader, dat de glorie van de opgestane Heer ook in mijn leven mag stralen. Ook als ik ziekte en sterven meemaak, weet ik dat ik mag uitkijken naar het eeuwige leven.
Help mij om op mijn eigen manier van betekenis te zijn voor de mensen om mij heen, net als Dorkas. Amen.

Liefs van Grace

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

  1. Dank je wel Grace.
    voor de mooi geschreven overdenking
    over Petrus en Dorcas.
    Duidelijke verhalen,
    zijn meest al met verdrietige dingen
    mooie dingen, en blijdschap.
    Omdat wij mensen deze dingen mee maken
    daar door snap ik/en misschien jij het ook beter.
    wij mogen ons er in verplaatsen,hoe mooi is dit.

    Mooi Riek jouw gezegde,
    dat Gods zakdoek
    groot genoeg is voor al onze tranen.🙏
    Deze ga ik opschrijven.
    Bedankt voor het delen.
    Fijne avond gewenst,
    aan alle die dit lezen.

    1. Wat is dit nu Anita/vlinder?
      Als je niet wilt hoef je niet te reageren, maar ik ben verbaasd. Ik hoop van harte dat je de rust mag vinden en de zekerheid durft aan te pakken dat ‘al wie de naam van Jezus aanroept behouden zal worden.’
      Er is hoop; ook voor jou!

      Dikke digikus lieve zus!.

    2. Anita/vlinder,
      Sterkte in alles op je verder levenspad. Je hebt een poos met ons opgelopen, nu neem je de beslissing niet meer met ons zussen op te trekken. Jammer!
      Ik ga je geloofsbelijdenissen missen,
      want ondanks alle pijn en verdriet die ik in jouw stukjes las gaf je telkens weer aan op God te willen vertrouwen en je bij Hem veilig te weten. Dat vond ik altijd roerend en ook bemoedigend! Het ga je goed lieve zus, ik zie je vast weer…in de hemel…op die dag!

    3. Anita/Vlinder,
      Wat jammer dat je ons gaat verlaten maar weet dat de Here Jezus altijd bij je is.
      Ik zal je missen. Gods zegen voor de toekomst toe gewenst en tot ziens bij Hem.

    4. Anita wat is dit een verdrietige zaak
      Dat jij de site gaat verlaten.
      Laat ik nu denken dat jij jezelf hier
      echt een plaatsje zie hebben.
      Jij mag jouw hart luchten tegen ons
      maar zeker tegen God.
      Blijf dit doen Anita/Vlinder ,
      het komt goed.
      Ik ga God vragen 🙏
      met de Heilige Geest in jouw midden te zijn🙏
      en er ook te blijven,🙏
      en dat doet Hij want jij bent ook Zijn Kind🙏
      Vertrouw daar op,
      Sterkte gewenst,door een van de vele zussen🙌

  2. Wat een aansprekende overdenking weer deze morgen Grace. Het is niet moeilijk om je een beeld te vormen van wat er zich afspeelt in het huis van Dorkas. Wat een schok voor de vrouwen. Misschien hebben ze wel staan huilen in de tunieken die ze Petrus tonen. De tunieken waaraan de geur van de creatieve geest van Dorcas nog kleeft.
    Ik zie het helemaal voor me, want ik herinner me heel goed dat ik op de avond waarop onze zoon was verongelukt zijn schoenen naast mij zag staan…
    Ik wilde ze pakken; het leer betasten en er zelfs mijn neus insteken. De kamer was vol, en ik durfde niet…(en daar heb ik nog spijt van).

    Ik kan me goed voorstellen dat ze samen tot de conclusie komen om Petrus te laten halen. Wat had ik graag even om een hoekje willen gluren om te zien wat Petrus deed om hun lieve Dorkas weer tot leven te wekken.

    Nee, wij krijgen onze geliefden niet terug.
    Ze zouden het -als het goed is- ook niet willen. Onze ogen nemen de onherroepelijkheid van de dood waar, maar ons hart mag zich richten op een eeuwig leven bij Hem die ons liefheeft. Geen ziekte en pijn. Geen rouw en zélfs geen corona…

    De toekomst is zeker, ja eindeloos goed.
    Als ik eens moet sterven en Jezus ontmoet.
    Voor onze tranen hebben we daar geen tuniek of zakdoek meer nodig. Jezus zelf zal onze tranen wissen…
    Mijn laatste tranen om het verlies van onze zoon zijn voor Hem!!

    Het verlies en de rouw om onze zoon heb ik beschreven in het boek ‘STIL’ -rouw uit een moederhart-. Het komt 26 juni (zijn sterfdag) uit.

    Voor meer info: liesboven@home.nl

  3. Maar telkens wanneer iemand zich tot de Here bekeerd heeft, wordt de bedekking weggenomen. De Here nu is Geest; en waar de Geest des Heren is, is vrijheid.
    En wij allen, die met een aangezicht waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is.
    2 Kor. 3:16-18 (NBG)

  4. Wat prachtig om te zien hoe groot Petrus geloof is geworden. En hoe groot de kracht van Jezus opstanding is. Voor Jezus’ dood kon Petrus niet eens de maanzieke jongen genezen, omdat zijn geloof te klein was. Wat heerlijk hoe God hier aan Zijn eer komt en tegelijkertijd troost brengt.

    1. Dus komt het aan op het geloof van degene die de handen op de zieke legt. En kan er niet gezegd worden dat het geloof te klein is van degene die daar om vraagt, wat wel eens gezegd wordt als iemand niet geneest door handoplegging, zo als jij het stelt, Suze. Maar gelukkig mogen we weten dat God beslist wie of geneest, wij mogen gehoorzaam zijn aan ‘zn woord.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *