Wat jij geven kunt

Onthoud een ander niet waarop hij recht heeft,
terwijl je het hem geven kunt.
Zeg nooit tegen je medemens:
‘Ga weg, kom morgen maar terug,’
terwijl je hebt wat je hem schuldig bent.
Behandel hem niet zo schandalig
terwijl hij zijn vertrouwen in je heeft gesteld.

Lieve zussen,

Als liefde en trouw in je hart geschreven zijn, zie je dat terug in de manier waarop je met andere mensen omgaat.
De schrijver van Spreuken komt met een aantal concrete lessen die extra duidelijk worden als je de HSV er even naast legt.

‘Je mag de ander niet onthouden waarop hij recht heeft, terwijl je het hem geven kunt.’ vers 27
‘… geven kúnt.’ 
Dit is een belangrijk zinnetje voor iedereen die een opofferend karakter heeft en het moeilijk vindt om grenzen aan te geven.
De schrijver bedoelt dus niet dat je moet geven terwijl je er zelf aan onderdoor gaat.
We mogen daar biddend onze persoonlijke afwegingen in maken.

Het is opvallend dat de schrijver niet zegt: … áls hij er recht op heeft.
Die vraag is helemaal niet aan de orde!
Degene die hulp nodig heeft, wordt in deze tekst neergezet als iemand die daar récht op heeft.
Ook in vers 28 wordt gezegd dat jij het die ander ‘schuldig bent.’ 
Als we denken aan Jezus’ gelijkenis van de barmhartige Samaritaan, begrijpen we dit nog beter. Lucas 10: 25-37
Toen de Samaritaan de gewonde man zag liggen, ging hij niet eerst overwegen of deze man wel recht had op zijn hulp.
De Samaritaan gaf meteen wat zijn naaste, een kostbaar schepsel van God, nodig had.

Je naaste in de kou laten staan kan onmogelijk samengaan met ‘ontzag voor de HEER’.
Dan is er van liefde en trouw toch geen sprake?
Als je de ander helpen kunt, mag je daar zelfs niet onnodig mee wachten. vers 28
Dat zou ‘schandalig’ zijn. vers 29

Want wat zou jij willen als je in de schoenen van die ander zou staan?
Er zijn zoveel manieren om te helpen.
Je hoeft je naaste nooit met lege handen weg te sturen.
Een luisterend oor kan zoveel betekenen als de zorgen je overspoelen.
Wat is het troostend als iemand je verdriet erkent in plaats van wegwuift.
Een klein gebaar van meeleven kan enorm waardevol zijn in een moeilijke periode.
En wat denk je van samen bidden?
Als iemand jou om steun vraagt, wil je zijn vertrouwen toch niet beschamen? vers 29

Lieve zussen, laten we ook vandaag het sieraad van liefde en trouw dragen, zodat iedereen kan zien dat we leven in ‘ontzag voor de HEER’.

Gebed: HEER, laat mij zien wat ik mijn naaste schuldig ben. Geef mij een open hart voor de mensen die op mij vertrouwen. En geef mij zicht op mijzelf, zodat ik weet wat mijn mogelijkheden zijn. Amen.

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Deel je gedachten op Facebook Zussenliefde
Instagram: @zussenliefde.nl

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

  1. Wat een waar stuk. Jammer dat ik het met mijn kinderen niet kan delen en niet met hen samen kan bidden. Het gebed voor de kinderen dat kan!

  2. Helemaal waar. Maar ik vind het moeilijk als je weet dat de ander het geld uitgeeft, op de manier, van dit moet kunnen. Terwijl je zelf daar zuinig in bent, niet uit noodzaak, maar….

  3. Wanneer je iemand terug laat komen voor iets wat je al wel voorhanden hebt en dus direkt had kunnen geven zit naar mijn idee ook een vernederend aspect. Het heeft met macht te maken, de ander zit in een afhankelijke positie. Daarbij als je iets uitstelt; je weet niet hoe morgen is. Morgen kan wel te laat zijn.

  4. Fijne overdenking Grace.
    Goed ook om te beginnen met het accent te leggen op de woorden: geven kúnt!
    Vanuit mijn opvoeding en en hoe ik van daaruit preken beluisterde heb ik jarenlang gegeven omdat het MOET!
    Geven, zelfs als mijn eigen ‘tank’ zo goed als leeg was.

    Geven wat je kúnt haalt de druk van de ketel. Geven omdat je het kúnt zal de ander sterken en jezelf verrijken.

    ‘Heer, geef mij de energie en de lust om van ‘mijn ezel’ af te stappen om hen die berooid in de berm beland zijn te helpen. Opdat die ander ermee geholpen wordt, U ermee geëerd wordt en ik mijn weg met dankbaarheid kan vervolgen…Amen

  5. Liefde en trouw, zo belangrijk. Heel erggekwetst door 2 mensen. En vergeven kan pas als die andere spijt betonen. Maar God leid mijn weg, en daar vertrouwen we op. Ga met God, en hij zal met jullie zijn zussen.

    1. Jij kunt die 2 mensen in je hart nu al vergeven hoor! Dat hoeft niet pas als zij bij jou komen om die te vragen.Misschien komen ze nooit! Maar vergeving begint in jouw hart.Want waar vergeving is, kan genezing zijn en de weg naar herstel kan bij jou beginnen, lieve zus! xx

    2. Lieve Els,
      Vergeving is moeilijk maar begint met een keuze. De rest zal Jezus die in je woont voor je doen. Als je kiest te vergeven, het zal in iederegeval jezelf vrij maken.
      Ik moet denken aan dit filmpje van Corrie Ten Boom over vergeving: zij zegt: ‘ ik kan het niet maar Jezus die in mij leeft, kan het wel.’ Ik wens jou dat je Gods liefde voor die personen kan ontvangen en dat je ze kan zegenen. Liefs, Magdalena https://youtu.be/3cfp51vLZb4

    3. Lieve zus, ik sluit me bij Nelie aan, vergeving begint niet bij de excuses van de ander, maar bij een keuze van jou!
      En het lijkt en voelt misschien als onmogelijk, ik weet het (uit ervaring, vele malen).
      Maar het hoeft niet in eigen kracht. Ga ermee naar de Vader, zeg maar eerlijk dat je wilt werken aan vergeven maar dat gelijkertijd je niet weet hoe, het niet kan en misschien zelfs nog niet wil. Vraag de hulp van de Heilige Geest hierbij. Het is een proces dat begint met een keuze, niet met een gevoel.
      Het werkt bevrijdend voor jou, en beschermt je tegen verbittering op termijn, als de excuses van de ander misschien niet komen.
      Ik wens je kracht en wijsheid toe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *