God geeft grip

Schuilen doe ik bij de HEER. (vers 1)

Wat kan een rechtvaardige anders doen,
als de grond onder alles wegzinkt? (vers 3)

Lieve zussen,

Davids vrienden hebben een dringend advies voor hem: ‘Vlucht!’
David wordt ernstig bedreigd door zijn vijand.
Waarschijnlijk gaat het hier om koning Saul, Davids schoonvader.
Saul wil maar één ding: David moet uit de weg geruimd worden zodat hij geen bedreiging meer vormt voor Sauls koningschap.

David staat er niet best voor.
Hij is een opgejaagde zwerver geworden.
Hij kan zich niet verdedigen, niet rechtvaardigen.
Wat begin je tegen een machtige vijand die ook nog eens de koning van Israël is?
Dan bevind je je in de machteloze positie.
Dan kun je maar één ding doen: vluchten.
Je verbergen in een grot. Zoals een angstige vogel in het gebergte. (vers 1)
Vlucht! Wat kun je anders doen als de grond onder alles wegzinkt?

Mischien kun jij je daar wel iets bij voorstellen.
Het kan zijn dat er flink aan de fundamenten van jouw leven wordt geschud.
Je gezondheid laat je in de steek.
Je financiële zekerheid blijkt een illusie te zijn.
Je geliefde valt weg.
Kortom: je verliest de controle over je bestaan.

‘Moet ik vluchten? Hoe kunnen jullie dat zeggen?’
David is verontwaardigd.
Als je op God vertrouwt, hoef je toch niet te vluchten?
Dan denk je veel te klein van Gods macht en liefde.
Je hebt immers een Toevlucht!

Schuilen doe ik bij de HEER.

Met deze vastbesloten uitspraak begint Psalm 11.
Schuilen bij de Allerhoogste is heel wat anders dan vluchten.
Het betekent dat je welbewust de weg inslaat naar de plaats waar altijd vaste grond is.
Je zoekt je toevlucht bij God, met het vertrouwen dat Hij alles in de hand heeft en voor je zorgen zal.
Vluchten naar God is geen zwaktebod, geen daad van machteloosheid.
Het is de keuze om de controle aan God te geven in een situatie die te groot is voor jou.
God heeft de regie en het overzicht, ook als jij de grip op je bestaan verloren bent. (vers 4-6)

God geeft zijn belofte van trouw aan David, aan jou en aan ieder die het van Hem verwacht. (vers 7)

Gebed: HEER, U bent de vaste grond van mijn bestaan. Dank U dat ik bij U mijn toevlucht mag zoeken, ook in tijden van onzekerheid en verlies. In uw handen is mijn leven veilig. Amen.

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Deel je gedachten op Facebook Zussenliefde
Instagram: @zussenliefde.nl

Reacties

  1. Lieve Truus, fijn dat je even weer reageert. Natuurlijk heb ik wat aan je eerlijke antwoorden , zoals ik hoop dat anderen ook iets aan mijn eerlijkheid hebben.
    Inderdaad, mijn verdriet weegt zwaar, maar jouw verdriet – op een heel andere manier- net zo goed.
    God helpt, maar Hij helpt me alleen overeind; ik moet wel zelf lopen (niks dragen).
    Dat bedoel ik niet cynisch, maar ik wil eerlijk blijven naar mijzelf en geen mooiere woorden spreken dan ik ervaar. Mooi, wat je las in Pilippenzen, (heb je de tekst?). Als Hij Zelf mijn tekorten aanvult zal ik heerlijk volmaakt voor Hem zijn!
    Troostvol, lieve Truus (😘)

    1. Lieve Lies,
      Zo herkenbaar!! Het lukt mij veelal ook niet mijn hart, pijnen moeiten aan Hem toe te vertrouwen, de regie uit handen te geven. Ja Hij helpt… Maar ervaar het meer als ” aan mijn haren erdoorheen slepen” en niet als gedragen worden. Dat is voornamelijk een verstandelijk weten dat Zijn Handen onder ons zijn.
      Denkend aan de overdenking van gisteren, dat enkel wijzelf ons hart en de pijn en het verdriet daarin kennen…
      Is dat wel zo? Ja wel wat betreft mensen. Maar God alleen kent mijn hart volkomen, ikzelf niet eens. Ik zou bezwijken als ik al mijn pijn en verdriet volkomen toelaat in mijn hart. En misschien is het juist daardoor ook zo moeilijk om alles aan Hem toe te vertrouwen….
      Maar Zijn genade is toereikend voor onze onvolmaaktheid, ook in deze dingen, toch? God zij dank!

  2. Wat een rijkdom als je het zo mag ervaren en het lied
    van Gerry uit volle borst mee mag zingen vooral het
    laatste couplet! Gods Zegen lieve zussen!

  3. Helemaal met je overdenking eens Grace, maar o, wat kan de weerbarstigheid in je eigen hart en leven groot zijn.
    Natuurlijk wil ik vluchten naar God en Hem de regie over mijn leven in handen geven.
    Ik zou niets liever willen en ik geloof dat het mij rust zou opleveren.

    Tegelijk; het lukt me niet om zorgen -die mij te groot zijn- bij Hem achter te laten, om, als een getroost en bemoedigd kind, mijn weg te vervolgen.

    ‘Here God, U kent mij beter dan ik mezelf ken. Ik zou dolgraag alles wat me benauwt in Uw sterke handen leggen en het er laten liggen, maar het lukt me niet.
    Daarom leg ik mijn overvolle hart en handen voor U open en vraag U alles wat mij benauwt in Uw sterke handen te nemen. Schenk mij Uw vreugdeolie zodat ik juichen kan voor U. Amen.

    Lieve Nelie, ik heb je fijne aanbod gelezen. Dank je wel!
    Ik heb ondertussen al contact met verschillende zussen, maar als de Heer het op mijn hart legt, zal ik jouw mailadres vragen. Liefs van mij, Lies

    1. En ik weet zeker vele zussen, bidden met jou mee, lieve Lies of Hij jou die vreugeolie wil geven. 🙏🏼

      Josefien, hoe is het met jou ? 🙏🏼

      Lieve zussen die rouwen op welke manier dan ook, om het verlies van een dierbare maar ook zij die zo verlangd hebben naar een fijn huwelijk……..,,en nog veel meer.,,Onze Vader kent jullie pijn en jullie hebben een biddende kring om jullie heen. Veel liefs
      Door de bemoedigende en wijze woorden die Grace iedere dag aan ons door mag geven.

    2. lieve Lies ik bid met je mee het lukt mij ook niet.. je hebt er natuurlijk niets aan dat ik dat zeg..jouw verdriet drukt zwaar op je..Hij helpt je maar dat betekent volgens mij niet dat de zorgen weg zijn…maar misschien zie ik het niet goed dikke knuffel van mij

    3. Lieve Lies..lees net filippenzen Jezus zal elk tekort van ons aanvullen zodat we volmaakt zijn bij God…….nogmaals liefs

    4. Herkenbaar, Lies.. Sterkte hier iedereen met moeilijkheden! Blíjf de Heer prijzen, in en ondanks alles!

  4. Mooi.

    Vaste rots van mijn behoud,
    als de zonde mij benauwt,
    Laat mij steunen op uw trouw,
    Laat mij rusten in uw schauw,
    waar het bloed door U gestort,
    mij de bron des levens wordt.

    Jezus niet mijn eigen kracht,
    niet het werk door mij volbracht,
    niet het offer,dat ik breng,
    niet de tranen die ik pleng,
    schoon ik ganse nachten ween,
    kunnen redden,Gij alleen

    Zie, ik breng,voor mijn behoud,
    U geen wierrook, mirre of goud;
    moede kom ik , arm en naakt,
    tot de God ,die zalig maakt,
    die de arme kleedt en voedt,
    die de zondaar leven doet.

    Eenmaal als de stonde slaat,
    dat dit lichaam sterven gaat,
    als mijn ziel uit d’ aardse woon,
    op klimt tot des Rechters troon,-
    Rots der eeuwen,in uw schoot berg mijn ziele voor de dood.

    Allen een fijne dag gewenst en een gezegend weekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *