God ziet jou

Ik ben ten einde raad,
U kent de weg die ik moet volgen …

Lieve zussen,

Deze week brengt de stichting Vrienden van de Hoop de wandelprojecten van Vrouwen lopen voor Vrouwen onder onze aandacht.
Deze organisatie zet zich in voor vrouwen die gevangen zitten in een verslaving of vastzitten in de wereld van de prostitutie.
Voordat vrouwen in een dergelijke situatie belanden, hebben ze vaak al veel meegemaakt.
Het leven heeft hen letterlijk klemgezet.
En probeer je dan maar eens te ontworstelen aan een situatie waarin machtsmisbruik en overheersing het leven bepalen.
Misschien is een dergelijke situatie wel herkenbaar voor jou…

Ook David was klemgezet door zijn omstandigheden.
Hij was op de vlucht voor Saul, die hem wilde doden.
Hij had zich verborgen in een spelonk, een donker hol in de bergen.
David was een opgejaagde zwerver geworden, verstoken van het gewone leven, ver van zijn familie en vrienden.
Hij zat opgesloten in duisternis, verlangend naar licht en vrijheid.
Hij had het gevoel dat hij geen kant meer op kon.
Wat voelde hij zich eenzaam!

Ik kijk terzijde en zie
niemand die om mij geeft,
nergens een toevlucht voor mij,
niemand die hecht aan mijn leven. (vers 5)

Wat klinken die woorden intens triest.
David had het gevoel dat zijn leven niets toevoegde.
Van zijn eigenwaarde was weinig meer over.

Maar in zijn nood deed David het beste wat een kind van God kan doen: bidden.

Toen mijn geest in mijn bezweek, kende Ú mijn pad

(vers 3 in de Herziene Statenvertaling)
David wist zeker dat God hem zag in de duisternis.
God wist hoe hij in deze omstandigheden was beland.
Hij zag ook het onrecht dat David werd aangedaan. 
Dat was een grote troost voor David.

En God kende ook de toekomst.
Hij zou David nooit in de steek laten.
God was machtiger dan de vijand!

Misschien heb jij ook tijden meegemaakt waarin je het gevoel had dat je geen kant op kon.
Misschien zit je vast in een situatie waarbij je onmacht en hopeloosheid ervaart.
Je verlangt naar een oplossing, naar het gewone leven.
Zal dat ooit weer komen?

Er is Iemand die je pad kent.
Iemand die zoveel ‘waarde hecht aan je leven’ dat Hij zelfs zijn bloed voor jou gaf aan het kruis.
Jezus Christus, je Verlosser en Bevrijder.
Hij vergeeft en geneest.
Hij ziet jou en hoort je gebed om hulp.
Hij weet hoe je in deze omstandigheden verzeild bent geraakt.
Dezelfde God die voor David zorgde, zal ook met jou zijn.

Gebed: HEER, U bent de God die mij ziet en redt, al zijn mijn omstandigheden nog zo donker. Dank U dat ik naar U mag vluchten met de gebrokenheid van mijn leven. Amen.

Je kunt je hier inschrijven voor de wandeltochten!

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Deel je gedachten op Facebook Zussenliefde
Instagram: @zussenliefde.nl

Reacties

  1. Wat een mooie bemoedigingen .vooral als jezelf ook in zon situatie zat .en sinds kort met hulp het los kunnen laten .en me zorgen en verdriet kan neer leggen bij onze Hemelse vader .heel veel sterkte voor al de zussen

  2. Ik zit klem in een situatie.
    Eer uw vader en uw moeder …
    Ik heb een moeder waarbij het allemaal om haar draait. Ze is gescheiden omdat ze niet meer wilde vechten voor haar huwelijk. Nu probeer ze ruzie te creëren tussen mij en mijn broer. Tussen mij en mijn broer. En tussen mijn man en ik.
    En telkens lees ik in de bijbel dat je niet met zulke mensen om moet gaan. En tegelijk dat je voor je moeder moet zorgen vooral als ze alleen zijn. En als christen moet je voor je ouders zorgen.
    Ik voel mij klem zitten. Als ik namelijk weer iets zorgt krijg ik steeds meer van haar op mij. En zorgt ze bij ons thuis voor veel spanningen.

    Wat leert de bijbel dan? Liefde? Maar wat als daar misbruik van gemaakt word? Wat als diegene telkens met bijbelteksten gooit om jou dingen te laten doen? Ik wil zo graag doen wat God van mij vraagt. Maar ik vind in de bijbel geen duidelijk antwoord.

    Ik zit klem….

    1. Lieve Elisabeth,

      Liefhebben houd niet in dat je het gedrag of handelen van iemand hoeft te accepteren. Soms is afstand nemen ook liefde.

      Ik zei vroeger wel eens tegen mijn puber kinderen, ik houd ontzettend veel van je maar je gedrag verfoei ik.
      Ik weet niet of je al hulp gezocht hebt voor dit immense probleem maar dat zou ik zeker doen.
      Ik heb ooit is bij chr maatschappelijk werk geleerd, God liefhebben boven alles, en de naaste als jezelf. Als jij niet goed goed voor jezelf zorgt kun je dat ook niet voor een ander.
      Heel veel liefs Elisabeth goed dat je het met ons deelt.

    2. Beste Elisabeth,
      Ik herken je probleem. Jarenlang heb ik ermee geworsteld. Helaas wordt “eer je vader en moeder” vaak geïnterpreteerd als het uitvoeren van de letter van de wet.
      Door deze wet onjuist toe te passen breng je andere relatie’s in gevaar. Ook deze relatie’s zijn voor God kostbaar.
      Van je moeder houden, betekent niet slaafs in haar behoeften te voorzien,maar haar als medechristen op een liefdevolle manier je grenzen laten zien. Soms kan dat betekenen dat je (even) afstand moet nemen, terwijl je voor haar blijft bidden.
      Ik heb na jaren uiteindelijk de keuze gemaakt om het contact met familieleden te verbreken, om zo verdere schade in mijn eigen leven te voorkomen.
      Hoewel zo’n stap zeer pijnlijk is, heb ik er nu vrede mee.
      We leven in een gebroken wereld en dit is helaas ook zichtbaar in gezinnen.
      Vergeet nooit dat je een hemelse vader hebt, die jouw strijd en pijn ziet. Hij ziet ook jouw moeder met haar strijd en pijn.
      Jezus heeft ook voor deze gebrokenheid geleden. Breng je pijn maar bij Hem. Hij begrijpt ons! En als bidden niet lukt, weet dan dat de Heilige Geest voor ons bidt met onuitsprekelijke verzuchtingen.
      Marieke

    3. Bedankt vior de mooie onderbouwde antwoorden 💕
      Ik kreeg net met het lezen van de antwoorden, bidden en bijbellezen een gedachten in mijn hoofd

      Ze zal eerst haar fouten naar jullie moeten belijden. Dan weet ze wat ze doet en is er weer volle contact mogelijk.

      Dit vind ik heel bijzonder want dit is een gedachten waar ik niet mee bezig was. Met sorry zeggen of in ieder geval dat ze wilt zeggen dat ze anders moet doen. En toch kwam het in mijn hoofd. En bedacht me erna dat dit de oplossing is! Er gaat geen deur dicht maar je zet wel een grens neer. En wie weet doet ze het weer maar dan weet ik dat ze weet wat ze doet…

    4. Wat een moeilijke situatie moet dat voor je zijn, Elisabeth! Maar het liefhebben van de ander, en het eren van vader en moeder kent echt wel grenzen. Het kann(mijns inziens) nooit Gods bedoeling zijn als iets ten koste van alles, vernietigend voor jou en je relaties.
      Als je het nog niet gedaan hebt is het misschien nog mogelijk om je moeder heel duidelijk te zeggen dat je niet accepteert dat ze een wig probeert te drijven tussen jou en je man of broer (maar dat kan niet in alle situaties of bij ieder type mens). En zoals de andere zussen ook al aangaven: soms kan het echt noodzakelijk zijn om afstand te nemen en een poos geen contact, hoe erg ook. Noodzakelijk vanwege de schade die er anders wordt aangericht en om nog wat “liefhebben en eren” tav je moeder te kunnen houden (of terugvinden).
      Ik wens en bid je iig héél véél wijsheid en kracht toe!

    5. Lieve Elisabeth,

      Wat een moeilijke situatie, zelf herken ik dit ook enorm met mijn ouders. Ik worstelde ook met het gebod, eert uw vader en uw moeder. Het kwam te staan tussen mijn man en mij. En ik voelde me elke keer verder wegzakken. Totdat er iemand tegen mij zei, God heeft je nu een andere plaats gegeven. Een plaats als moeder en vrouw, zorg eerst dat dat op orde is. En dat je weer sterk genoeg bent, om erover de vloer te komen. Dit betekende voor mij afstand…niet definitief.
      Ook is de sleutel echt vergeven..je gevoelens, boosheid, bitterheid ja alles onder het bloed brengen. En het daar laten. Het werkt bevrijdend. En blijf bidden voor haar. En zegen haar, juist als het niet goed gaat.
      Wij komen weer bij elkaar…het blijft moeilijk. Maar telkens breng ik het bij mijn lieve Meester. en dan zorgt Hij!

    6. Lieve Elisabeth,
      Ik heb ook zo’n moeder. M’n hele leven probeer ik al van haar los
      te komen. Het is ontzettend moeilijk. Ik ben al ouder. Moeder over de 80. Je kunt je niet ontplooien bij zo iemand.
      Maar de laatste 6 jaar ben ik gaan begrijpen dat het fout gedrag is van mijn moeder, en dat ik dit niet hoef te accepteren. Dat veranderen geeft heel veel schuldgevoel en is heel moeilijk, maar met Gods hulp toch mogelijk, en gaat heel langzaam. Veel geduld hebben. Volhouden. Je moeder veranderd niet. Dat schuldgevoel wordt langzaamaan minder erg en gaat dan over. Je moet je eigen gedachten ook veranderen. God staat achter je. God wil dit gedrag ook niet.
      Dit kun je niet alleen. Zoek hulp, christenpsycholoog, therapeut, vertrouwenspersoon, vriendin, veel praten hierover.
      Je moet voor jezelf leren opkomen, van jezelf leren houden.
      Het is een lange weg, maar het is mogelijk.
      Betrek God en Jezus hierbij, vraag steeds weer in je gebed om Zijn hulp en inzicht van de Heilige Geest. God wil je helpen, Hij houdt van je en is bij je, staat achter je, en Jezus ook. Alleen kun je het niet. Veel sterkte.
      Liefs van Marjolein.

  3. Geweldig,laten wij bidden voor al deze
    zussen die onder weg zijn,voor zussen in nood!!🙏

    DEZELFDE
    Jezus kennen is niet alleen weten
    wat Hij vroeger heeft gedaan.
    maar ook vertrouwen op zijn macht
    vandaag

    zijn Koningschap over de duivel
    de wereld en ons hart
    is geen droom maar
    werkelijkheid.

    Als een krachtbron buiten ons zelf
    waardoor wij niet verliezen
    maar Hij in ons en door ons
    overwint

    is Hij niet
    gisteren
    en heden
    dezelfde??

    voor allen een fijne dag
    gewenst,uit een zonnig
    Voorthuizen

    1. Mooi Gerry ik ervaar het ook zo. Het is inderdaad geen droom maar werkelijkheid. 🌈

      Maar ken ook andere tijden dat ik wel wist dat God er was, maar me wel af vroeg, waar en voor wie ?

      Laten we inderdaad zoals jij ook schrijft Gerry bidden voor al die zussen ook hier op Zussenliefde die het zo niet ervaren. Dat het Licht van Jezus ook hun leven mag verlichten.

      Wat fijn om te lezen Josefien dat jij langzaam het gewone leven weer terug krijgt. 😘

    2. Mooi Gerry!
      Mag ik er nog 1 ding aan toevoegen: Hij is niet alleen een bron van Kracht buiten onszelf, maar dankzij Zijn Heilige Geest wil Hij ook de Krachtbron in ons zijn….

  4. Lieve Vader ik verlang naar het gewone leven! Stapje voor stapje ga ik die richting op….dankjewel Vader! Wees ook met de zussen die nog niet zover zijn. U bent bij hen en zal ze nooit verlaten!! Gezegende dag zussen, HOU VOL!! Liefs van mij 🌹🌹P.S. Boerin laat svp iets horen!

    1. Wat een indringende overdenking.
      Zoveel mensen die niet letterlijk gevangen zitten in de gevangenis. maar gevangen zijn in zichzelf of in de siuatie.
      Heel herkenbaar. En die gevangenschap hoeft niet te komen door een huidige situatie, maar door een gebondenheid die door generaties wordt doorgegeven. Manipulatie, gebroken gezinnen.
      We kunnen elkaar daar in herkennen en begrijpen. En we hebben ook zeker andere mensen nodig die ons inzicht geven. Mensen die vol geloofsvertrouwen wandelen met God. Maar ik ervaar dat de enige genezende weg, de weg is op zoek naar Jezus.
      Vandaar uit kun je echte heling ontvangen.
      Omdat Zijn liefde oneindig veel groter is dan we hier ooit op aarde zullen ontvangen.
      Ik bid dat we deze weg ook gaan zoeken en nog meer dank ik God voor de de geduldige en liefdevolle manier waarop Hij met een ieder van ons aan het werk is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *