Dankbaar

Daarom zeg Ik je: haar zonden zijn haar vergeven, al waren het er vele, want ze heeft veel liefde betoond; maar wie weinig wordt vergeven, betoont ook weinig liefde. (vers 47)

Lieve zussen,

Je hoort wel eens mensen zeggen dat je het niet teveel over zonde en schuld moet hebben.
Daar word je een sombere christen van.
De Here Jezus leert ons dat we juist gelukkig worden in het geloof als we onze zonden serieus nemen.
Hoe kun je vrede vinden met God als je je zonden wegduwt of ze goedpraat?
Dan denk je immers geen vergeving nodig te hebben.
Onze schuld bij God is enorm!
Daarin verschillen we weinig van elkaar…

Simon, de Farizeeër bij wie Jezus aan tafel zat, had niet veel zondebesef.
Maar Jezus leerde hem een les.
Simon had niet eens het respect gehad om Jezus water te geven voor het wassen van zijn voeten.
Maar de vrouw zalfde Jezus’ voeten zelfs met kostbare olie!
Ze hield niet op om Jezus onder tranen haar liefde te bewijzen.
Zij móest haar dankbaarheid uiten.
Daarom had ze Jezus opgezocht, daar in het huis van Simon.
Voor de ogen van de gasten kuste ze Jezus’ voeten en droogde ze met haar haren.
Vergeet niet dat zij bekend stond als een zondares! (vers 37)
Hoe zullen al die mensen naar haar gekeken hebben?
Maar dat hield de vrouw niet tegen.

Als je met berouw je zonden aan God belijdt, ontvang je zijn genade.
Wat een heerlijke woorden sprak Jezus tot de vrouw:

Uw zonden zijn u vergeven.
Uw geloof heeft u gered; ga in vrede.

Hetzelfde zegt God tegen ons als wij berouwvol bij Hem komen.
Je wordt een sombere gelovige als je bij je zonden blijft staan.
Maar je vloeit over van dankbaarheid als je mag ervaren hoe rijk Gods genade is.
Hoe meer je je schuld beseft, hoe intenser je liefde voor God zal worden.

We kunnen geen dag zonder de vergeving van God.
We dóen niet alleen zonde, we zijn zondig.
Als je dat beseft, weet je ook dat je Jezus Christus nodig hebt, elke dag.
Je mag je zonden bij het kruis neerleggen.

Dan kúnnen we toch geen sombere christenen zijn?
Nee, dan stromen we over van dankbaarheid en liefde voor onze Verlosser Jezus Christus!

Gebed: HEER, wat een wonder dat ik met mijn zonden steeds weer bij U mag komen. Uw genade is zo eindeloos groot. Hoe kan ik U genoeg danken voor uw liefde en vergeving! Amen.

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Deel je gedachten op Facebook Zussenliefde
Instagram: @zussenliefde.nl

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

  1. We mogen het weer tegen elkaar zeggen; Onvolmaakt, maar ’n VERLOSTE zondaar. We kunnen nog wel zondigen, maar hoeven dat niet meer te doen!

  2. Te groot
    onbegrijpelijk
    wonder
    U kent mijn pril begin
    U hebt
    mijn lichaam
    zelf gevormd
    U blies er
    leven in

    mijn tijden zijn
    door U bepaald
    U weet mijn
    levens gang
    dit alles is voor
    mij te groot
    het maakt me
    klein en bang

    doorgrond mij Heer
    en kent mijn hart
    en leid mij
    op uw weg
    dan loof ik U
    met heel en mond
    bij wat ik
    doe en zeg.
    Amen

    1. Ik ben ook zo bang… ik leef heel dicht bij God. Dichter dan ooit tevoren. God neemt mijn angst niet weg… waarom??? Het kwetst mij als er kort door de bocht gezegd wordt dat angst niet van God is. Ziekte is ook niet van God wellicht, en eenzaamheid ook niet, paniek, pijn… ? Zeg het maar!

      Jouw gedicht Gerry raakt me heel diep. Voelen en emoties zijn in ieder geval van God. Dank je dat je dit deelde.

    2. Lieve Hannie en Gerry,
      In theorie is het vast waar dat we niet bang zouden hoeven te zijn en dat angst niet van God is. Maar je kunt niets met zo’n uitspraak als je angst ervaart en onbedoeld doet het zelfs pijn.
      De dood is ook niet van God…. We leven nu eenmaal in een gebroken wereld, en beschadigd leven.
      En het is een emotie die wel bij het mens zijn hoort! En er kan zoveel aan ten grondslag liggen (zware onzekere levensweg, moeilijke jeugd of echt beschadigd zijn. Bepaalde kerkelijke stromingen waar angst voor God gepreekt werd of wordt; etc) dat voor de buitenwereld ongezien is en waardoor het gewoon heel logisch is dat je angst ervaart.
      Het getuigt juist van kracht om dit onder ogen te zien, te erkennen en zelfs (hier) uit te durven spreken!! Petje af dus voor jullie!!
      Heb zelf ook angst gekend, voor God, en zeker voor de onzekerheid van het leven. Nog steeds kan het me aanvliegen. Niet zien hoe ik verder moet. Angst voor een leven dat onleefbaar dreigt te worden door ziekte en problemen met uwv. (o.a. ME en fibromyalgie, wat gewoon loodzwaar is)
      Schaam je niet voor je angst! Ik vind het wel héél erg naar voor je, dat God het nog niet weggenomen heeft. Soms is er veel tijd voor nodig en menselijke hulp en begrip.
      Maar we hebben een liefdevolle, genadige en geduldige Vader God, die het echt niet tegen je gebruikt! (Maar je wel leven zonder angst, ziekte etc gunt)

    3. Je bent trouwens met je angst in goed Bijbels gezelschap! En zelfs onze Heer Jezus was bang, zoerg dat Hij daardoor bloed zweette.

  3. Genade, zo oneindig groot.
    Dat ik, die ‘t niet verdien
    het leven vond, want ik was dood en blind,
    maar nu kan ‘k zien.

    Genade die mij heeft geleerd
    te vrezen voor het kwaad.
    Maar ook -als ik mij tot Hem keer- dat God mij nooit verlaat.

    Want Jezus droeg mijn zondelast en tranen aan het kruis. Hij houdt mij door genade vast en brengt mij veilig thuis.

    Als ik daar in zijn heerlijkheid
    mag stralen als de zon,
    dan prijs ik Hem in eeuwigheid, dat ik genade vond.

    1. Fijn om dit lied weer te zien staan,Lies
      het was het lied dat ik speelde tijdens
      mijn belijdenis,
      Ik word er altijd nog warm van.
      dank je wel dat jij het deelde
      fijne dag gewenst.

    2. Ik lees net Zussenliefde en wilde schrijven Genade God’s oneindig Groot!!! En couplet 2 🙏🏼 Amen. Toen zag ik het bij jou staan Lies. Bijzonder. Gezegende dag zussen! Liefs 🌹

    1. lieve zussen, dankbaar stond er vanochtend op mijn telefoon, ik dacht dat is het, Gods liefde is zo groot, elke dag voel ik dat, ondanks zorgen die we mee maken, alleen te dragen kun je niet, denk vaak hoe ben ik er dit jaar toch door gekomen, in al het verdriet voelde ik, het niet opgeven, laat het los, breng het bij mij.
      ja we blijven zondige mensen, al denken we vaak dat we het juist zo goed denken te doen,we vallen vaak terug in ons eigen patroon, Heer vergeef het ons .
      we gaan richting kerst, en ik denk steeds wat een ophef voor de tv hoe we de kerst vieren, de een niet meer glitter dan de ander, als we het ware Licht niet zien blijft het pikke donker in ons leven, elke dag is het kerst, Christus is ons licht, dat maakt ons blij en vooral dankbaar, lieve zussen dit wens ik jullie allemaal toe, lieve liesbert we kennen elkaar, fijn dat we elkaar op zussen liefde weer tegen komen , hart groet aan jou familie, en voor al onze zussen Gods nabijheid gewenst.Tetsje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *