Mijn identiteit

Bedenk toch hoe groot de ​liefde​ is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden ​kinderen​ van God genoemd, en dat zijn we ook. (vers 1)

Lieve zussen,

Als we een voorstelrondje op Zussenliefde zouden doen, zou het waarschijnlijk zo gaan: 
‘Ik ben Wilma, getrouwd, moeder van drie tieners en ik werk parttime als leerkracht.’
‘Ik ben Gea, ik ben al 6 jaar weduwe.’
‘Ik ben Thirza, 25 jaar, single en filiaalmanager bij Kruidvat.’
‘Ik ben Lydia, ik zit in de ziektewet nadat bij mij borstkanker is geconstateerd.’

Als je jezelf kort moet beschrijven, noem je meestal als eerste welke rol je vervult en wat je leefsituatie is.
Dit bepaalt immers voor een groot deel wie je bent. 
Je voelt je een verpleegkundige, een weduwe, een strijdster tegen kanker, enz.

Het benoemen van je rol of positie kan best confronterend zijn.
Soms zegt het iets over jou wat je helemaal niet wilt zijn.
Die weduwe… Die zieke vrouw… Een werkloze… Een gescheiden vrouw.
Het kan zelfs als stigmatiserend ervaren worden.

Je rol en positie kunnen in één klap veranderen. 
Vorige week was je nog een verpleegkundige, en vandaag ben je ineens een werkloze vrouw.
Je burgerlijke staat verandert van gehuwd in weduwe.
Van een gezonde werkende vrouw in een strijdster tegen kanker.
Die verandering kan alles op z’n kop zetten.
Het voelt alsof het einde van je positie het einde van jóu betekent.
Wat jou voor een groot deel kenmerkte, valt weg.
Een stukje van jóu is weg…

Als we onze identiteit laten afhangen van onze omstandigheden, blijkt onze identiteit net zo kwetsbaar als het leven te zijn.
En als je rol of positie ook nog bepalend is voor je eigenwaarde, verander je zomaar van iemand in niemand…

Wij worden ​kinderen​ van God genoemd, en dat zijn we ook.

Alleen bij God vinden we onze onveranderlijke identiteit.
Hij noemt ons zijn kinderen!
Dat blijft overeind, welke rol of positie je ook in dit leven verliest.
De identiteit die God je geeft blijft altijd dezelfde, wat je burgerlijke staat ook is, hoe je ook door anderen bestempeld wordt.
Je bent zijn kind!

Gebed: Vader in de hemel, dank U dat ik uw kind mag zijn. Deze positie heb ik niet verdiend. Uw liefde is zo groot! In Christus is mijn identiteit veiliggesteld. Dat is mijn troost als alles verandert en niets in mijn leven meer hetzelfde is. Amen.

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Deel je gedachten op Facebook Zussenliefde
Instagram: @zussenliefde.nl

Advertentie

Waarom zie ik dit?

Reacties

    1. Heb het ook echt niet als kritiek ervaren hoor Truus; geen moment aan gedacht zelfs.
      Ik begrijp je heel goed, liefs terug Lies

  1. Hier zijn geen woorden voor.
    Dit voel je regelrecht in je hart.
    Hoe kunnen we spreken van Gods liefde, als diezelfde God wegkeek toen dit verschrikkelijke drama plaats vond? Over de ellende in de wereld nog maar niet te spreken.Beste Zussen ik wens alle mensen heel veel kracht en een rotsvast vertrouwen in het geloof.

    1. God keek niet weg, daarvan ben ik overtuigd. God is er altijd bij. Bij ieder dodelijk ongeluk nu de laatste dagen (zoals 2 jonge jongens uit Smilde) en deze 4 kinderen uit Oss. Met elk ongeluk: God is er bij.
      God was erbij toen ons dochtertje van ruim 2 jaar overleed. God was erbij toen 2 kinderen van kennissen door een ongeluk overleden en de ouders en broertje mochten blijven leven.
      Ja voor mij is het altijd: God is erbij. Ook al voelt dat soms niet en lijkt het dat je ver bij Hem vandaan bent. Maar omringt je elke seconde van je leven.

  2. Weer een mooi stukje om te lezen Maar het woord stigmatiserend moest ik opzoeken Ik wist niet wat dat betekende Duidelijke taal is voor iedereen fijn om te lezen Een lieve groet en een mooie dag toegewenst

    1. Mooi Lies,
      Een inktzwarte dag…dat was het !
      Marien ” van Grootnieuws radio” kon geen
      woorden vinden en liet toen ” Abide with me”
      spelen.

  3. Overleven
    de wereld geeft
    geen enkele hoop
    die overleven doet
    het leed dat komt
    slaat jong en oud
    en men verliest de moed.

    maar wie in nood
    op God vertrouwt
    zijn hulp van
    Hem verwacht
    die maakt Hij sterk
    die geeft Hij moed
    en nieuwe levens kracht.
    Amen.

    1. toen ik 18 was kreeg ik verkering met mijn huidige man en wat was ik verliefd. Mijn vader zei altijd: in deze wereld is het niet. Het eeuwige, dat komt, DAT IS HET LEVEN.
      Nu ik ouder ben en zie wat er allemaal gebeurt in deze wereld moet ik daar vaak aan denken.
      Wat een vooruitzicht hebben we, het is allemaal genade, genade en nog eens genade.
      Lieve zussen, daar mogen we naar uitzien, dan zien we onze geliefden weer terug, wat een feest! God’s zegen allemaal!

  4. wat ik lastig vind…..voor het nieuws vier kinderen in Oss verongelukt.. het is vreselijk..heel Nederland leeft mee.
    Voor hetzelfde nieuws boot met vluchtelingen omgeslagen 45 doden waaronder kinderen….. raken we daaraan gewend???

    1. Nee Truus, ook daar raak ik niet aan gewend, hoewel het verderweg gebeurt.
      Bootvluchtelingen zijn op zoek naar een nieuwe toekomst en nemen daarbij enorme risico’s……..
      Ook hier past ons gebed; Heer, erbarm U over hen die de oversteek wagen met alle risico’s van dien.

      De vier verongelukte kinderen, het kind en de begeleidster in kritieke toestand in het ziekenhuis…..
      Er werden -voor zover wij weten- geen risico’s genomen; het overviel hen!

      De gebrokenheid van deze wereld kunnen je tot op het bot raken……vooral als het dichtbij gebeurt en het kinderen betreft.

      ‘Kom maar snel terug Heer Jezus’.

  5. Gisteren hadden we zo’n mooie overdenking met als opschrift: Een speciale dag!

    En een speciale dag werd het. Een inktzwarte dag.
    Wat een verschrikkelijk bericht vanuit Oss.
    Wij weten nu vanuit eigen ervaring hoe het is als je kind verongelukt!
    Vier kinderen (als ik het goed begrepen heb drie uit één gezin). ineens uit dit leven weggerukt! Één kind en de begeleidster zwaar gewond in het ziekenhuis….
    Onbeschrijfelijk leed,

    Heer, U die hebt gezegd: ‘laat de kinderen bij mij komen, erbarm U over deze vier kinderen……
    Heer, erbarm U over de gezinnen waaruit ze zijn weggerukt.
    Heer, erbarm U over het kind in het ziekenhuis en geef het alstublieft aan de ouders terug.
    Heer, erbarm U over de begeleidster die -als ze mag blijven leven- een levenslang trauma mee moet dragen.
    Heer, erbarm U over de machinist en treinreizigers die met eigen ogen dit verschrikkelijke hebben gezien.
    Heer, erbarm U over de leidsters en leerkrachten van de BSO en de school waar deze kinderen gemist worden.
    Heer, erbarm U over alle kinderen die opeens geconfronteerd worden met lege stoeltjes…..
    Heer, erbarm U en sla Uw liefdevolle Vaderarmen om alle betrokkenen dichtbij en verder weg heen.

    Heer, erbarm U…..
    Amen!

    1. Waar was God op dat moment? Toen ik dit hoorde werd het zo koud in mijn hart. Waarom drie kinderen uit 1 gezin?

    2. Wat mooi geschreven,dank je wel voor het delen.
      Maar het is zo hardt deze werkelijkheid.
      hoe moeten ze er mee omgaan in het leven.
      Er zijn geen woorden voor,maar wens…..
      Gods kracht
      aan deze mensen en veel sterkte toe.

  6. Een voorstel op zussenliefde zou heel goed ook kunnen zijn dus: Dag ik ben een kind van onze God en dan de rest. Op zussenliefde wel, in je kerkelijke gemeente zou het ook kunnen en we weten in ons hart dat we het zijn maar overal ons zo voorstellen zou zo mooi zijn maar realistisch.
    Het gebed Grace mooi, maar ik zou er tussen voegen en dat is misschien wel persoonlijk.
    “Vader in de hemel, dank U dat ik uw kind mag zijn en dank dat U zoveel van mij houd”
    Want dat Hij van me houd als een Vader voor Zijn kind vind ik voor mezelf zeer zeker belangrijk en het danken ook waard. Daarom misschien echt persoonlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *