geese-505415_1280

Kijk eens omhoog!

Grace Grace 6 Reacties

geese-505415_1280
Herfst…
De ene dag is grijs, saai en donker. En de volgende dag kan zonnig en gezond-koud zijn.
Op zo’n dag zie ik de ganzen trekken, hoog in het koude blauw van de lucht.
Ze vliegen in een mooie V-formatie naar een plaats om te rusten en te overwinteren.
Ik hoor ze zelfs ’s nachts snaterend overkomen.
Waarom maken deze vogels zoveel lawaai?
Ik kijk eens nieuwsgierig op internet.
Het schijnt zo te zijn dat ganzen tijdens de vlucht continu met elkaar communiceren.
De achterste ganzen moedigen de voorste aan.
Prachtig! Wat heeft onze Schepper dat mooi bedacht!
We kunnen beslist wat van de ganzen leren.

Het snateren, daar zijn we over het algemeen wel bedreven in.
In communiceren vaak wat minder….
Maar ik bedoel hier vooral het aanmoedigen van elkaar.
Het is immers ontroerend dat een gans zijn voorganger een hart onder de riem steekt!
De gans die de weg moet wijzen draagt een grote verantwoordelijkheid.
Hij zou zijn hele formatie maar ’s per ongeluk in een voedselarm, te koud oord laten neerstrijken…
Daarom is het indrukwekkend dat ganzen elkaar steeds afwisselen bij het leidinggeven.

Ik kan er niks aan doen, maar ik moet hierbij steeds aan een kerkgemeente denken.
Zou onze ‘reis’ naar Gods Koninkrijk ook gemakkelijker worden als we samenwerken en om de beurt de kar trekken?
Nu zijn wij niet allemaal met kartrekkers-kwaliteiten geboren.
Je ziet in een gemeente vaak dezelfde mensen ‘vooraan vliegen.’
Dat kan komen doordat ze zich daar prima op hun plek voelen en die plaats moeilijk kunnen afstaan.
Maar het kan ook komen doordat er geen wissel beschikbaar is.
Doordat iedereen andere prioriteiten heeft.
Of door verlegenheid, uit valse schaamte of wegens een minderwaardigheidsgevoel.

Maar stel je eens voor dat je tijdens het kartrekken aangemoedigd zou worden door een formatie broeders en zusters.
Dat zou een hoop schelen!
Ik las dat het voor een gans minstens dubbel zo zwaar is om alleen te vliegen.
Ze maken gebruik van elkaars stuwende kracht.
Ook dát is een les!
Ik denk wel tien keer na voordat ik iemands hulp inroep.
Ik probeer eerst heel lang mijn probleem in m’n eentje op te lossen.
‘Dom’, zegt een gans. ‘Je kunt beter gebruik maken van elkaars kracht!’

En nu komt het mooiste.
Als een gans ziek of zwak is en helaas moet afhaken, blijven er een paar vrienden bij hem.
Ze zorgen voor hem en beschermen hem.
Zodra de gans weer op krachten is, voegen de achterblijvers zich bij een ander reisgezelschap en vervolgen hun tocht.

Hierbij moet ik bijna een traantje wegpinken.
Ik zie het al voor me: Een broeder of zuster heeft het zwaar en kan niet meekomen.
Maar enkele andere gemeenteleden zorgen voor hem of haar, zodat ze samen tóch weer verder kunnen ‘reizen.’

Wat een mooie les uit Gods schepping!
Zou er eigenlijk ook een bijbeltekst over ganzen bestaan…?

In elk geval neem ik voor altijd afstand van het spreekwoord: ‘Zo dom als een gans!’

Liefs van Grace

Praat mee op Facebook Zussenliefde


Deel dit!



Lees ook...

GraceKijk eens omhoog!

Reacties 6

  1. Gerry

    Een Ganzen les.
    Wat mooi dit verhaal,
    en wat kunnen wij er veel uit leren.
    Er is ook niemand zo trouw als een Gans,
    laten wij daar maar een voorbeeld aan nemen.

    Fijne donderdag allemaal.

  2. Jolanda Hiemstra

    Wauw! Ik vroeg het me gisteravond nog af…toen ik vlak voor het slapen gaan, nog even een klein rondje met de hond liep… wat een kabaal maken die beesten! Gewéldig nu ik weet waarom!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *