StockSnap_FV0B798CHP

Nooit met lege handen

Grace Geloof 5 Reacties

StockSnap_FV0B798CHP
‘Na de maaltijd stond Hanna op en ging naar het heiligdom van de HEER,
waar de priester Eli op een bankje bij de ingang zat.
Diep bedroefd bad Hanna tot de HEER.’
1 Samuël 1:9,10

 

 

Lieve zussen,

Soms is het moeilijk om naar de kerk te gaan en je te concentreren op de dienst.
Je hoofd zit vol met gedachten en zorgen.
Je hoort de dominee bidden: ‘Help ons, Heer, om ons op U te richten.’
Maar het lukt je niet.
Je kunt je niet losmaken van alles wat je bezighoudt.
Het is zo veel, zo groot…
Je had maar beter niet naar Gods huis kunnen gaan.

Hoe zou Hanna zich gevoeld hebben, toen ze met de hele familie naar Silo ging om het jaarlijkse offer te brengen?
We lezen dat ze jaar in jaar uit gekweld werd door verdriet.
Zou ze zich hebben kunnen concentreren op de offerdienst?
Het was zo moeilijk om kinderloos te zijn, terwijl de andere vrouw van haar man wél kinderen had.
En de minachting van haar zustervrouw maakte het verdriet des te scherper.

Het is ontroerend om te lezen wat Hanna deed, toen het haar teveel werd.
Ze kreeg van de offerdienst misschien weinig mee.
Maar Hanna ging naar Gods huis en stortte haar hart uit bij God.
Ze legde in stilte haar persoonlijke pijn bij Hem neer.
En God luisterde.

Misschien zit je in de kerk, terwijl je zorgen zó groot zijn dat ze alle ruimte in je hart innemen.
Je kunt je niet concentreren op wat er in de dienst plaatsvindt.
Het zingen, bidden en luisteren wil niet lukken.
Maar tóch ben je niet vergeefs in de kerk.
Nee, je bent zelfs op de juiste plaats: in Gods huis.
Daar mag je je hart uitstorten bij je Vader, zelfs zonder woorden.
Je bent welkom bij Hem met alles wat je bezighoudt.
Bid tot God, breng je zorgen bij Hem in je eigen persoonlijke gebed.
Je bent niet voor niets in de kerk!
God staat klaar met zijn troost en zijn zegen.

Net zoals bij Hanna.
Voor ze naar huis ging, zegende de priester Eli haar.
‘Ga dan in vrede,’ antwoordde Eli. ‘De God van Israël zal u geven waar u om hebt gevraagd.’ (1:17)

Een regeltje uit een lied.
Die ene verrassende zin uit de Bijbel.
De bemoedigende blik van een ‘zus’.
De zegen die je meekrijgt.
God laat je niet met lege handen naar huis gaan.

Liefs van Grace

Mail: grace@zussenliefde.nl
Praat mee op Facebook Zussenliefde
Instagram @zussenliefde.nl


Deel dit!



Lees ook...

GraceNooit met lege handen

Reacties 5

  1. Nelie

    Vader Z,n telefoonnummer blijft;2 x5 en ik krijg nooit de ingesprektoon of voicemail,maar Hij zegt;Vertel Mij alles maar M’n kind,Ik luister!En opgelucht en bevrijd leg ik de hoorn weer neer.En weet;Jezus is bij mij en laat mij niet alleen.

  2. Sonja

    Lieve zus Cornelia Buisman
    Mooi ..simpel ..duidelijk lied
    En toch zo binnenkomend
    Dank je wel voor het delen
    God Bless You

  3. Gerry.

    Grace ,een overdenking die zo mooi is
    en die te ontvangen voor wij naar het huis van God gaan,
    daar heb ik geen woorden voor
    zo passend dat onze gedachten wel eens zijn afgeleid,
    dat wij aan God vragen om rust in ons hoofd
    en nooit met legen handen weg gaan .
    zo mooi verwoord,
    fijn dat je deze delen wilden.

    Een gezegende zondag gewenst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *